Yıllarca aynı şirkette çalışan personelin vefatı sonrası açılan davada Yargıtay, unvan ve konum detayına dikkat çekerek izin alacaklarında kritik bir kurala hükmetti.

Özel bir şirkette muhasebe ve mali işler müdürü olarak 33 sene çalışan N.U.'nun vefatının ardından ailesi tarafından başlatılan hukuk mücadelesinde Yargıtay 9. Hukuk Dairesi emsal nitelikte bir karara imza attı. İş Mahkemesi ve bölge adliye mahkemelerinin ardından yüksek mahkemeye taşıنان süreçte, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı talepleri ele alındı.

Davacılar, merhumun yoğun tempoda çalışarak yıllık izinlerinin büyük bir bölümünü kullanmadığını öne sürerken, davalı işveren ise ödemelerin yapıldığını ve izinlerin kullanıldığını savundu. İş Mahkemesi, iş sözleşmesinin ölümle sona ermesi nedeniyle izin ücreti talebini yerinde buldu ancak süreç Yargıtay taşındı.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararında, dava dilekçesinde izinlerin tamamının değil büyük bir bölümünün kullanılmadığının belirtildiğine dikkat çekti. Ayrıca çalışanın muhasebe ve mali işler müdürü olarak görev yapması nedeniyle unvanı ve konumu gereği izin kayıt ve belgelerini düzenleme yetkisine sahip olduğu vurgulandı.

Yüksek mahkeme, iş hukuku uygulamaları bakımından vakıa ile bağlılık kuralı gereği, çalışanın konumu ve görevi dikkate alınarak yıllık izin hakkının üçte bir oranında kullanıldığının kabul edilmesi gerektiğini belirtti. Eksik inceleme ve hatalı hesaplama gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozuldu.